Knetterende kromsnavels

Mijn parkiet Joep was kortgeleden bij de dierenarts. Daar gebeurde iets dat mij in het dagelijks leven ook heel vaak overkomt: er werd geopperd dat hij psychische problemen had in plaats van fysieke. Het verschil tussen Joep en mij is dat Joep inderdaad knettergek is. Ja, je leest het goed, ik heb een parkiet met een echte officiële psychiatrische stoornis. 

Persoonlijk dacht ik het hoogtepunal te hebben bereikt met parkiet Muts, die een hormonale afwijking had en als gevolg daarvan het aantal van, jawel, 21 eieren had gelegd. En die eieren probeerde ze uit te broeden waardoor ze wekenlang zorgvuldig bezig was om elk eitje onder haar buik te krijgen, terwijl aan de andere kant er weer een ander ei tussenuit floepte. Natuurkunde en wiskunde garanderen namelijk dat 21 eieren niet onder het lichaamsoppervlak van een gemiddelde parkiet passen. 

Hoe indrukwekkend dat ook was, het valt in het niet bij Joep. Joep heeft boulimia. Nog nooit eerder vertoond bij parkieten. Het is ontstaan toen we, in voorbereiding op een nieuwe parkiet, alle spiegels uit zijn kooi hadden gehaald omdat dat moest volgens het parkietenforum. Hoe goed al die wijsheid van parkietenamateurs ook is, in dit geval was het gevolg dat die arme Joep een megagroot trauma opliep. En dat trauma kan in die minihersentjes maar op één manier opgelost worden: door zijn poot in zijn bek te steken en voer op te geven. Dan zeg ik het netjes, want geloof me, het is misselijkmakend. Ik zal jullie de details besparen. Al moet ik toch even vermelden dat de piramide van halfverteerde zaadjes nu toch een indrukwekkende hoogte van 20 centimeter heeft bereikt. Dat is hoger dan Joep zelf. De nieuwe parkiet ziet er overigens wel voordelen van in. Die denkt: gratis voorgekauwd voer. Inmiddels heeft hij dan ook lichte obesitas. Oké, alle netheid op een stokje. Ik ben nu toch echt heel erg misselijk. Excuses voor deze ongemakkelijkheid. 

Eigenlijk was de titel: Mijn parkiet is knettergekmaar nog steeds verstandiger dan de meeste artsen. Het is tenslotte de zorgspecial en ik ben volledig overtuigd van de waarheid van bovenstaand statement. Maar ik raakte onderweg de draad een beetje kwijt. Ondertussen vermijd ik ook om de naam van de nieuwe parkiet te noemen. Op zich is er niets mis met zijn naam, want hij is vernoemd naar de grote schrijver Kipling. Desalniettemin schaam ik me ervoor, maar in het belang van deze praatgroep over traumatische parkieten kom ik er toch voor uit: Mijn nieuwe parkiet heet Kip.” Mijn oom heeft bedacht dat we Joep moeten veranderen in Soep voor de prachtige combinaties van Kip-en-Soep en SoepKip. We zijn bijna overstag gegaan, ware het niet dat we best bang zijn voor nog meer getraumatiseerde boulimiaparkieten. Eén piramide van misselijkheid is genoeg. 

Column voor de Lees ME Special ME&Zorg

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen