Uiterste idioterieën

Mijn oog valt op een bericht terwijl ik mijn vaste routinerondje door het forum struin. Of we zo vriendelijk willen zijn om een enquête in te vullen voor een afstudeerproject. Mijn altruïsme knippert meteen rood, want ja, je kunt iemand helpen met minimale moeite, plus onderzoek naar ME is er weer één meer. Hoe dubieus het onderwerp "ME/cvs en de invloed van positiviteit" ook is, de enquêteur verzekert ons tenslotte dat ze ook patiënt is en de ziekte heel serieus neemt. Uiteraard krijgt ze meteen tips van andere forumleden en kan ze zo door naar de huisarts en drogist voor 8 verschillende onderzoeken en 43 supplementen, want zo aardig zijn wij wel. Ook heel altruïstisch!

Het begin van het onderzoek is nog goed te doen. Ik had zowaar mijn leeftijd goed, al had ik wat moeite met wanneer ik nu eigenlijk ziek ben geworden. Maar toen kwam het: de ene na de andere vraag over of ik nu positief in het leven sta, of ik geloof dat positiviteit helpt, enzovoorts. Ik houd het kort, mijn energie is tenslotte beperkt, dus op die laatste vraag antwoord ik kort maar bondig: onzin.

In mijn hoofd komt er meteen een flashback waarin mijn oom een gedenkwaardige impressie van Emile Ratelband maakt door me van achter te besluipen en "positiviteit is het allerbelangrijkste" in mijn oor te schreeuwen. Hij heeft mijn beste doodsstaar gekregen en ik heb mezelf gecomplimenteerd met mijn ijzersterke wil omdat ik niet uitgevaren ben. Dat had meer te maken met het feit dat ik helemaal kapot was, maar je mag jezelf af en toe best een schouderklopje geven.

Na deze flashback probeer ik de draad van het onderzoek weer op te pakken . Mijn antwoorden worden nog bondiger, aangezien de vraagstelling er al op duidt dat we moeten vinden dat positiviteit de oplossing voor alle ziekten is. Dan komen de laatste twee vragen en ik kan het niet helpen maar mijn sarcasme neemt het over.

Noem een positieve gedachte die zou helpen:
Dit is onzin, dus ik ga maar iets nuttigs doen zoals een artikel lezen dat me zal helpen om mijn ziekte beter te begrijpen.

Noem een negatieve gedachte die niet zal helpen:
Laat ik vandaag eens extreem veel gaan sporten om mijn lage zelfbeeld op te vijzelen.

Daar kreeg ik vervolgens de slappe lach van, en zo heb ik het hele hoofdstuk toch nog positief afgesloten.  


Column voor Lees ME 24
Cartoon van Alies Meerman!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen