Magische onderzoekingen

Ik heb een staafje gekregen van mijn dokter. Een heel mooi aluminium staafje dat ik met beide handen moet vastpakken om zo een kortdurend hartfilmpje te maken. Dat vind ik helemaal niet erg om te doen, want ik ben een groot fan van onderzoeken. Maakt niet uit hoe bizar het onderzoek is; als er wat uit kan komen, dan doe ik het. Dan valt een staafje nog best mee, toch?

Eigenlijk is het zelfs best wel leuk! Ik test 'm tijdens elke bizarre activiteit die ik kan verzinnen. Traplopen is blijkbaar niet mijn ding, ik krijg een rood knipperend lampje. Jammer genoeg geeft ook zingen een rode melding, want dat is juist wel helemaal mijn ding, tot grote ergernis van mijn ouders.

Maar dan ga je toch denken: waarom wil ik eigenlijk alles onderzoeken? Kan ik niet gewoon tevreden zijn met het feit dat ik ziek ben en het daarbij laten? Het is niet alsof een magisch staafje ineens al mijn problemen kan oplossen. Harry Potter moest tenslotte nog steeds zelf Voldemort weten te verslaan, toverstok of niet.

Er komt een gedachte bovendrijven, dus ik krab me eens achter de oren. Ongeduldig beginnen er weer lampjes te branden, net nu ik een openbaring heb. Perfecte timing! 

Want wat ik eigenlijk wil, zijn afwijkende uitslagen. Hoe erg ze ook zijn. Elke uitslag is een bevestiging dat ik ziek ben. Als je door elke dokter wordt verteld dat je het jezelf inbeeldt, en vervolgens een aantal familieleden en zelfs volslagen onbekenden hetzelfde zeggen, maakt dat je wel aan het twijfelen. Ben ik zo ontzettend geschift dat mijn brein ervoor kan zorgen dat mijn lichaam het niet meer doet? Maar als je gek bent twijfel je volgens mij niet aan het feit dat je gek zou kunnen zijn, omdat je het al bent. Dus dan ben ik toch echt ziek. Ja oké, ergens weet ik ook wel dat ik echt ziek ben. Verstandelijk, met mijn hersens, maar mijn hart twijfelt nog weleens. Waarom zou ík gelijk hebben en niet al die mensen?

Ik las ergens dat het 100 complimentjes kost om één negatief commentaar te compenseren. Dan heb ik nog heel wat onderzoeken te gaan... Vanavond heb ik weer een kans, bij hoge uitzondering ga ik naar de bioscoop. Ik kan het niet laten en pak de staaf op het moment dat de geweldige basstem van Benedict Cumberbatch door de bioscoop schalt. Grote, rode lichten. Zwijmel.


Column voor Lees ME 23
Cartoon van Alies Meerman!