Bibberende naaldhakken

Als ME-patiënt zijn een aantal dingen niet zo makkelijk als ze op het eerste gezicht lijken. Deurknoppen blijken ineens onoplosbare technische vraagstukken, aardappels koken een culinair kunststuk, van kamertemperaturen krijg je spontaan koude rillingen, en zo gaat de lijst nog wel even door. Maar waar ik me nu helemaal aan erger, is dat het winkelen zo’n beetje onmogelijk wordt gemaakt. Als echte vrouw hou ik natuurlijk van shoppen, met name de variant waarbij je met 4 fantastische truitjes en een lekker zittend paar laarzen thuiskomt.

Helaas, dat is verleden tijd. Als ik nu winkel, probeer ik binnen een tijdslimiet zoveel mogelijk dingen te scoren. De eerste selectie vindt plaats door de vraag: “hoe warm is het?”, daarna pas gevolgd door de vraag: “is het leuk?” Vervolgens wordt het kledingsstuk binnenstebuiten gedraaid, op zoek naar de gebruikte materialen, kijk ik naar mijn kleurtype en stijlfiguur, en als dat ook nog eens goed is, hoop ik dat mijn maat er nog bij hangt. Een hele lijst, en je kunt je voorstellen dat het slagingspercentage drastisch afneemt.

Dan heb je ook nog schoenen… Blijkbaar krijgen veel mensen het voor elkaar om op twaalf centimeter hoge naaldhakken rond te paraderen, maar ik krijg spontaan hoogtevrees. Op wiebelbenen zoek ik het eerste beste steunpunt dat er te vinden is, voor ik ter aarde stort. Ook met brede vijf centimeter hoge hakken krijg ik het nog voor elkaar om mijn enkel dubbel te klappen, of heel oncharmant in spagaathouding te belanden. Nee, voor mij geen hakken. Maar dat reduceert de slaagkans al met minstens 60%, aangezien hakken blijkbaar hip zijn – en het zou erg handig zijn als je zo mini bent als ik. Gelukkig zijn Uggs ook heel hip, met lage zolen en heerlijke bontvulling. Niet zo charmant, maar dat had ik toch allang opgegeven.

En zo scoor je een beetje je garderobe bij elkaar. Met veel onmisbare accessoires als gebreide mutsen, armwarmers en thermisch ondergoed (vergeet overigens het corrigerend ondergoed niet, dat helpt fantastisch tegen rugpijn én doet wonderen voor je uitgezakte figuur).

Maar als je dan een keer die hele leuke date hebt, heb je wel een probleem. Sexy kledingstukken staan gelijk aan koud, kouder, koudst. En hoe leuk dat jurkje dan ook staat, het leuke is er wel vanaf als je klappertandend probeert om een inspirerend antwoord te vinden op zijn vraag: “hoe sta je eigenlijk in het leven?”

Het moge duidelijk zijn: een liefdesleven zit er voor mij dus voorlopig ook nog niet in. Eén voordeel daarvan is wel dat ik tenminste lekker onderuitgezakt in mijn pompeuze oranje fleecetrui en joggingbroek een Disney-marathon kan houden. Hè, eindelijk heb ik het lekker warm! En die leuke jurk? Die stuur ik morgen maar retour.



Column voor de Lees ME 17
Ook deze keer heeft Alies Meerman er een prachtige cartoon bij gemaakt! 

1 opmerking:

  1. Toch vind ik de naaldhakken wel heel erg mooi om te zien.
    Zelf draag ik ze niet omdat ik er gewoon niet op kan lopen maar het maakt de vrouw wel helemaal af!
    Het geeft toch een gevoel van sexy zijn.

    BeantwoordenVerwijderen