ME-jubileum

Mijn eigen 13-jarige ME-jubileum is net weer gepasseerd. Stom genoeg kan ik mij de dag waarop mijn ziek-zijn begon niet eens meer herinneren. Om heel eerlijk te zijn, van het halve jaar erna kan ik me zelfs niets herinneren. Ik was tien jaar, net herstellende van al weer een longontsteking. Het enige probleem was dat “herstellende”, dat wilde namelijk niet zo. Oké, dat was een zwaar understatement. Het was het begin van mijn slepende jaren met ME/CVS. Inmiddels ben ik wat ouder, en, op medisch gebied, heel wat wijzer geworden.  Daarom, en ook omdat het toch wel een gedenkwaardig jubileum is, leek het mij leuk om een soort resumé te geven. Hier komt het:

“10 dingen die ik aan mijn 10-jarige zelf zou willen vertellen”

1. Mensen zullen je teleurstellen en je veroordelen, soms zelfs zonder dat ze je kennen. Vrienden zullen je laten vallen en familie zal je vaak niet begrijpen, maar dat maakt het nog niet waard om je helemaal van de wereld af te sluiten. Juist door je niet van de wereld af te sluiten, zul je waardevolle mensen ontmoeten, en de betekenis van liefde leren kennen.

2. Twee grote fleece-vesten over elkaar heen mag dan niet erg charmant staan, op een gegeven moment zul je jezelf over je schaamte heen zetten, en op die dag zul je het eindelijk lekker warm hebben.

3. Doe alsjeblieft niet zo ongelooflijk je best om niet op te vallen. Cijfer jezelf niet weg, maar ontdek juist dat je eigenlijk wel een heel leuk persoon bent, die toevallig een ernstige ziekte heeft. En dat is niet erg, en als mensen erop afknappen, is dat hun schuld, niet de jouwe.

4. Leuke dingen doen is een must! Dierentuinen peppen je op, en bioscoopfilms laten je de werkelijkheid vergeten. Hetzelfde geldt voor boeken. Verslindt ze met de weinige energie die je nog rest.

5. Aan reguliere dokters heb je helemaal niets. Totaal niets. Ze zeuren, geloven je niet, weigeren medicijnen te geven en zijn dus volkomen nutteloos. Behalve als het gaat om zoiets simpels als gebroken botten. Dit is iets dat je tot op de dag van de dag niet wilt accepteren. Blijf zoeken naar iemand die je wel gelooft, al lijkt die nog zo onvindbaar.

6. Nog steeds laat je alles uit je handen vallen, en ben je de meest onhandige persoon die er bestaat. Geeft niet, blauwe plekken en littekens zijn “stoer”.

7. Dit klinkt heel gek, en je zult het absoluut niet willen weten: er zitten soms ook goede kanten aan ziek zijn. En nee, dan bedoel ik niet dat je op die manier uren hebt kunnen spijbelen zonder dat iemand het doorhad, maar meer in de “hogere sferen”. De meeste mensen weten niet wat het is om alles waar ze op vertrouwen en in geloven, weggevaagd te zien worden. Jij hebt het meegemaakt, en daardoor zul je in staat zijn om meer van de dingen om je heen te genieten en ze op waarde weten te schatten. En je zult sterker blijken dan je ooit gedacht had.


8. Je bent niet gek. Je gaat het je afvragen, zeker op het moment dat de rest van de wereld je wel voor gek verklaart, maar nee, je bent het echt niet. Niet gekkenhuis-gek dan, want er blijven zeker momenten dat je totaal niet spoort.

9. Je dromen zul je moeten blijven bijstellen. Elk jaar wordt dat moeilijker. Maar het maakt niet uit, want er komen andere dingen voor in de plaats. Alhoewel die eerst niet leuk lijken, kom je erachter dat het heel erg meevalt. Dus probeer niet uit alle macht die ene fantastische opleiding te volgen, dat is iets te hoog gegrepen. Perfectionisme brengt je alleen maar vermoeidheid, wees tevreden met wat minder.

10. Geniet, leef, en lach elke dag, en haal eruit wat erin zit. Maak je niet druk over de dag van morgen, hoe slecht die dag ook mag worden, maar leef in het hier en nu, en laat je niet kleinkrijgen door negatieve gedachten. 

---Column voor de Lees ME 10

Geen opmerkingen:

Een reactie posten