Doelloosheid

We zijn verdwaald. Massaal verdwaalt in de geneugten van digitale tv, internet en anonimiteit. Als cultuur zijn we losgeslagen, we hebben geen idee waar we vandaan komen, en waar we naartoe gaan… De grote lijn die de generaties voor ons voor ogen hadden, kennen we niet.

Om eerlijk te zijn, kennen we de generaties voor ons al niet eens meer. Historisch besef kom je nauwelijks tegen, hedendaagse rapporten daarvan zijn soms zelfs angstaanjagend… De dag dat Hitler president van Engeland werd, was een vreeschwekkende dag. En aan de andere kant, hebben we geen flauw idee waar we heen gaan. We weten niet waar we voor leven, en we wachten eigenlijk maar af tot de wereld door één of andere ramp vergaat.

Waar leven we nog voor, en, nog belangrijker, waar sterven we voor? Ik vraag me soms af.. zijn er nog mensen met idealen? Iemand zei eens: De westerse cultuur is een pretpark zonder uitgang. Ik denk dat hij gelijk heeft. We leven van de ene kick op de andere… van het ene feestje naar de volgende film, en van de oude liefde naar de nieuwste iPod. We kijken vol genot naar eeuwige liefde, en zelf zijn we niet bereid om die liefde daadwerkelijk te geven naar anderen toe. Als het niet meer goed voelt, gaan we gewoon uit elkaar. Simpel gezegd? Toch denk ik dat het vaak wel zo is… Het individualisme heeft haar vruchten afgeworpen. Liefde verkilt, en er zijn nog maar weinig mensen die anderen dienen uit echte liefde. Die krijgen vervolgens een lintje van de koningin en bewonderende blikken van mensen.

Ik ben de afgelopen week ook erg veel bezig geweest met de zin van dit alles. Wat wil ik met mijn leven bereiken? Welke kant ga ik op? Vragen die ons allemaal denk ik wel bezig houden… Alhoewel veel mensen dat erg graag weg willen stoppen, door van dag tot dag leven. Toch is het denk ik een hele nuttige vraag om te stellen. Na een kleine crisis kwam het er bij mij heel helder uit, dat ik maar één doel heb in mijn leven. God dienen. Niet mijn eigen wensen en verlangens volgen, maar die van Hem. Niet ik in de hoofdrol, maar ik als de meest achtergestelde onderbetaalde loopjongen van de regisseur. Rennen voor anderen. Ik denk eerlijk gezegd dat het daar beter vertoeven is dan op de hoofdrol. En een stuk minder gecompliceerd. Ik weet waar ik vandaan kom, wat er voor mij is gebeurd van de schepping af aan, tot wat er zal gebeuren in de toekomst… en mijn bescheiden rol die ik daarin kan vervullen. In liefde.


"U zegt dat u rijk bent, dat u alles hebt wat u wilt en niets meer nodig hebt. U beseft niet hoe ongelukkig u bent, hoe armzalig, berooid, blind en naakt. Daarom raad ik u aan: koop van Mij goud dat in het vuur gelouterd is, en u zult rijk zijn; witte kleren om u te kleden en uw naaktheid te bedekken, zodat u zich niet meer hoeft te schamen; zalf voor uw ogen, zodat u weer kunt zien." ~ Jezus